Een open brief van een Jood aan de wereld

BREKEBEEN - 10 JANUARI 2009

Een open brief van Rabbi Meir Kahane uit Israël aan de wereld.

'Beste wereld,

Ik heb begrepen dat jullie boos op ons hier in Israël zijn. Het schijnt dat jullie héél boos zijn, zelfs woedend. Het lijkt er trouwens op dat jullie iedere paar jaar boos op ons worden. Vandaag is het Gaza* en de 'wrede onderdrukking van de Palestijnen', gisteren was het Libanon * en daarvoor kwam het door het bombardement van de kernreactor in Irak, de Yom Kippur oorlog, de Sinaï-campagne. Het lijkt er dus op dat Joden die overwinnen en daardoor blijven leven, jullie buitengewoon kwaad maken.

Maar beste wereld, lang voordat Israël bestond, waren jullie al boos op ons Joden. De Duitsers die Hitler kozen werden boos op ons, en de Oostenrijkers die zijn intocht in Wenen toejuichden, werden ook boos op ons. We maakten een hele rij Slavische landen boos: Slovaken, Litouwers, Oekrainers, Russen, Hongaren, Roemenen. Ja, we hebben een lange geschiedenis achter de rug met de boosheid van de wereld.

We maakten de Kozakken boos, die tienduizenden van ons vermoordden in 1648 en 1649. We maakten de kruisvaarders boos die tijdens hun bevrijding van het 'heilige land' zó boos op Joden waren, dat ze ontelbaren van ons afslachtten.

Eeuwenlang maakten we de Rooms Katholieke kerk boos, die zijn best deed om ons door middel van inquisities onze plek te wijzen. We maakten ook de aarstvijand van deze kerk, Maarten Luther, boos, die in zijn oproep om de synagoges te verbranden met de Joden daarin, een bewonderenswaardige christelijke oecumenische geest ten toon spreidde.

Juist omdat wij zo van slag waren omdat wij jullie iedere keer boos maakten, beste wereld, besloten we om jullie bij wijze van spreken te verlaten, en onze eigen Joodse staat op te richten. De reden is dat het samenleven met jullie in de verschillende landen waaruit jullie bestaan, jullie klaarblijkelijk irriteerde, boos en van slag maakte. Wat was er dan beter dan jullie te verlaten en op die manier van jullie te houden, zodat jullie misschien ook van ons zouden kunnen gaan houden?

Dus besloten wij om naar huis te gaan. Ons thuis, waar we 1900 jaar eerder uit weggedreven waren door de Romeinen, die we klaarblijkelijk ook al boos gemaakt hadden.

Het lijkt er echter op, beste wereld, dat jullie maar moeilijk tevreden te stellen zijn. Nadat we jullie en jullie pogroms en inquisities en kruistochten en holocaust hadden verlaten en besloten om in ons eigen kleine landje te gaan wonen, bléven jullie nog steeds boos op ons.

Jullie werden boos omdat we die 'arme Palestijnen' zouden onderdrukken. Jullie zijn ontzettend kwaad dat we het land dat we in 1967 veroverden, niet wilden opgeven, want dat was in jullie ogen toch hét obstakel voor 'vrede' in het Midden Oosten.

Moskou is boos, Washington is boos, de radicale moslims zijn boos en ook de vriendelijke Egyptische gematigden zijn boos.

Maar beste wereld, verplaats je eens in de reactie van een gewone Jood uit Israël. In 1920, 1921 en 1929 bestonden er nog helemaal geen 'gebieden uit 1967' om vrede te bewerkstelligen tussen Joden en Arabieren. Er was zelfs nog helemaal geen Joodse Staat waar ook maar iemand boos op kon worden.

Ondanks dat slachtten diezelfde 'onderdrukte Palestijnen' tientallen Joden in Jeruzalem, Jaffah en Hebron af. Op één dag werden er in 1929 67 Joden in Hebron afgeslacht.

Beste wereld, waarom deden de Arabieren, de Palestijnen, dat in 1929? Zou dat toen al hun boosheid over de Israëlische 'agressie' in 1967 geweest kunnen zijn? En waarom werden er 510 Joodse mannen, vrouwen en kinderen door Arabieren afgeslacht tussen 1936 en 1939? Was dat soms ook omdat zij boos waren vanwege '1967'?

En toen jullie, beste wereld, in 1947 het VN-verdelingsplan presenteerden, waarin een Palestijnse staat werd gecreëerd naast een piepklein Israël, en de Arabieren 'NEE!' schreeuwden, ons de oorlog verklaarden en 6000 Joden ombrachten, was dat omdat zij toen al boos waren vanwege '1967'?

En trouwens, beste wereld, waarom hebben we jullie boze uitroepen toen níet gehoord? De 'arme Palestijnen', die al jaren Joden vermoorden met explosieven en bommen, zijn dezelfde mensen die, toen ze ál het land hadden wat ze nu eisen om hun eigen staat op te richten, probeerden om de Joodse staat in de zee te verdrijven.

Dezelfde bedriegelijke gezichten, dezelfde haat, dezelfde kreten 'Slacht de Joden af!' die nu worden geschreeuwd, waren toen ook al te horen. Dezelfde mensen met dezelfde droom: vernietig Israël.

Wat hen gisteren niet lukte is vandaag nog steeds de dag hun droom - maar wij zouden hen dan niet mogen 'onderdrukken'?

Beste wereld, jullie keken toe gedurende de Holocaust. Jullie keken toe toen in 1947 zeven landen ons de oorlog verklaarden, de oorlog die de Arabische Liga trots vergelijkt met de 'Mango slachtingen'. Jullie keken toe in 1967, toen Nasser, wild toegejuichd door uitzinnige massa's in iedere Arabische hoofdstad in de wereld, zwoor de Joden de zee in te drijven.

En morgen kijken jullie ook gewoon toe, als Israël zich geconfronteerd ziet met de dreiging uitgeroeid te worden.

Omdat wij weten dat de Arabieren dagelijks van deze uitroeiing dromen, zullen we alles doen wat mogelijk is om in leven te blijven in ONS EIGEN LAND!

En beste wereld, als jullie daar mee zitten, denk dan eens aan al die keren in het verleden dat jullie ons dwars zaten. In ieder geval, beste wereld, als jullie je storen aan ons, is hier tenminste één Jood in Israël, die dat helemaal NIETS kan schelen.'


'An Open Letter to the World' door Rabbi Meir Kahane*:  Zie ook het YouTube filmpje
(*tekst enigszins aangepast i.v.m actuele situatie in Gaza)


N.B. Dit artikel werd met toestemming van de redactie van Xander Nieuws van de website xandernieuws.punt.nl (= bron) in zijn geheel overgenomen.
Het hele artikel kunt u ook hier lezen (http://xandernieuws.punt.nl/?id=499165&r=1&tbl_archief=&)

Nog nooit waren er zoveel atheïsten op deze aardbol

BREKEBEEN - 16 NOVEMBER 2008

En toch weet DrNomad (HVV) zeker dat ze gaan uitsterven.
Heeft DrNomad dan kennis van de evolutie?

Even de evolutie vergeten?

Had DrNomad voor het plaatsen van zijn artikel zijn standpunten nog eens vanuit een evolutionair, dan wel evolutionair genetisch oogpunt geevalueerd, dan had hij moeten concluderen dat er geen enkele aanwijzing is dat atheïsten aan het uitsterven zijn. Dat hij dit niet heeft gedaan komt mogelijk omdat hij of geen kennis of heeft van de evolutie, of misschien vergeten is er zo eens tegen aan te kijken, dan wel stiekum religieus is en de evolutie afwijst. In alle drie de gevallen is dat erg jammer.


Kan atheïsme überhaupt uitsterven?

Stelt u zich eens voor dat er vele miljoenen atheïsten verspreid over de aarde wonen. Stelt u zich voor dat er dagelijks mensen van hun geloof afvallen, dat er dagelijks mensen geboren gaan worden die ooit van hun geloof gaan afvallen, dat er dagelijks mensen geboren worden die nooit in een god gaan geloven. Kunt u zich dan voorstellen dat atheïsme iets is wat kan uitsterven? Nee, natuurlijk niet! Want atheïsme en geloofsafval ontstaan steeds opnieuw! Net zoals er in de loop van de evolutie van de mens steeds weer nieuwe goden werden verzonnen ontstaat atheïsme steeds weer opnieuw. Atheïsme krijg je zodra mensen vrij kunnen denken. Vrij denken is niet iets wat kan uitsterven. Zelfs gedurende zware onderdukking, ja zelfs dankzij de onderdrukking van vrijheid ontstaat vrij denken, kan dus atheïsme ontstaan.
Het antwoord op de vraag of atheïsme uit kan sterven is dus: NEE! Absoluut niet!


Hoeveel atheïsten zijn er eigenlijk op onze aardkloot?

Meer dan DrNomad vermoed denk ik. Alleen al in de Verenigde Staten zijn er zo'n beetje dertig miljoen niet-gelovigen. Hallelujah! Daarmee zijn de niet-gelovigen dan wel atheïsten na de christenen de grootste minderheid. Amen! Als atheïst hoef je je dus in de VS niet erg eenzaam te voelen, ook al zal niet iedere niet-gelovige zich als atheïst zien.
Richard Dawkins (één van de beroemdste atheïsten van deze tijd) heeft het in deze video-opname over het aantal niet-religieuze mensen in de Verenigde Staten. (bekijk de video vanaf het tijdstip van 13:24 minuten - tot ongeveer 15:28 min.). De hele video is overigens de moeite waard om te bekijken als je geinteresseerd bent in evolutie en atheïsme (duurt een half uur).


Staat de argumentatie van DrNomad als een huis?

Nee. Hij is namelijk één van de belangrijkste pijlers vergeten: De evolutie. Hij mag er dan misschien zelf helemaal in geloven maar een beetje atheïst geeft er een duwtje tegenaan en het bouwsel stort helemaal in elkaar.
Het antwoord is dus: De argumentatie van DrNomad staat als een KAARTENHUIS. Ik zou er niet graag in wonen.


mvg,
Brekebeen

Balkenende droomde... van een blonde engel

BREKEBEEN - 25 SEPTEMBER 2008

„Moe, dat ben ik“, verzucht Balkenende knikkebollend op zijn stoel in vak K. Dan gaan zijn ogen plotsklaps open in de wonderbaarlijke droomwereld van de Algemene Sprookjesbeschouwingen. En hij wordt minzaam getuige van de inbreng van Geert „de blonde engel“ Wilders.

„Mevrouw de Voorzitter, we spreken vandaag over de stevige begroting van het allerbeste kabinet ooit. Maar laten we het vandaag vooral eens hebben over de voortreffelijke staat waarin ons land verkeert. En wie daarnaar kijkt, wordt gewoon hardstikke blij.

Ons land heeft een intellectueel superieure elite, die bewonderenswaardige socialistische idealen heeft. We hebben een multiculturele samenleving, met heel redelijke belastingen, veel verstandige mensen die zich zorgen maken over de klimaatveranderingen, veel voorstanders van een liefdevolle islamisering, van de Brusselse heilstaat en de zinvolle ontwikkelingshulp, de stromen van geld naar het paradijs dat Antillen heet. Deze elite doet zijn uiterste best. Het zijn de hardwerkende braverikken die veel opsteken van Geert Mak, Doekle de grote Benoemer, Eveline Herfkens en Al Gore. Het is de progressieve gordelroos, nee... grachtengordel, en haar gulle vrienden.

Mijn Nederland bestaat uit heel relaxte mensen die vol overgave de rekening hiervoor betalen. Die door ons allen hier in Den Haag geroemd en zo veel mogelijk ontzien worden. Die opbloeien onder de complimenten die ze dagelijks nederig mogen ontvangen van de jonge Marrokaanse medelanders die onze straten voor ons veilig houden, die juichend hun lage belastingen betalen en hunkeren naar een nog socialistischer Nederland. Het zijn de mensen die het stiekem eigenlijk allemaal van onze elite cadeau krijgen. Het zijn de mensen die altijd braaf geloofd hebben in het linkse project van de multicultuur of de klimaatzorgen of onze donaties ter instandhouding van het Antillenreservaat, nee sorry.... Antillenparadijs. Het zijn de mensen die hier in de Tweede Kamer dag-in-dag-uit luid en duidelijk gehoord worden.

Dankzij een betrouwbaar onderzoek van André Krouwel weten we dat bijna veertig procent van de Nederlanders de islam als de grootste aanwinst ziet en ter uiteindelijke vervanging van onze niet-bestaande identiteit, en ook nog eens bijna veertig procent vindt de massale immigratie de grootste zegen voor ons land sinds de oorlog. En hier, in het parlement vindt maar liefst vierennegentig procent dat! Wauw!

Mevrouw de Voorzitter, onze samenleving zal nog mooier worden. Wij zullen Nederland nooit kwijtraken. Kwijt aan een minderheid van autochtone racisten, xenofoben en fascisten. Want kijk eens naar de instroom van de oneindig tolerante immigranten die, wat is dat toch een zegen, niet meer te controleren valt. Kijk eens naar hun cultuur van vooruitstrevendheid en vredelievendheid. Kijk eens naar de gemiddelde Marokkaanse padvinder die goede-daden-verrichtend, complimenten uitdelend en boosaardige-mensen-terecht-wijzend door het leven gaat. Die de schoolpleinen en straten voor ons veilig maakt. Die de duim opsteekt naar rouwstoeten, ambulancepersoneel helpt en beschermt, homo’s openlijk en kwijlend bewondert, en vrouwen als echte dames behandelt. Ze hebben uit trots moeite om onze uitkeringen te accepteren, onze huizen, onze dokters. Maar ze omarmen vreugdevol onze normen en waarden.

Vz, de elite noemt deze Marokkanen, die hier ons land komen verrijken, heel romantisch ‘nieuwe Nederlanders’. Ik noem ze liever ‘de vredige liefdevollen’. Want ze zijn niet alleen gekomen om te integreren, maar ook om ons liefde te geven, om ons vrede te brengen.

Staatssecretaris Huizinga kan zich voorstellen dat het Suikerfeest een nationale feestdag wordt. Een nobel idee. De staatssecretaris laat gelukkig ook van zich horen als gelovigen in Gouda bij het uitgaan van de kerk worden toegejuicht en bejubeld door Marokkanen. Gouda islamiseert daarom in een waanzinnig tempo.

De criminaliteit implodeert, de sfeer wordt steeds vriendelijker. Een Marokkaan vertelde tegen een journalist, ik citeer: ''Over tien jaar heerst hier de vrede. En dan bejubelen we het Huis van Koranje... nee sorry... Oranje.'' Einde citaat. Dit soort liefdevolle teksten kunnen we niet vaak genoeg horen.

Een chauffeur uit Gouda mailde me vorige week: “meneer Wilders, Marokkanen houden van ons. Gisteren kreeg een collega van een Marokkaan bij zijn eerste ochtendrit spontaan een zoen op zijn wang, terwijl zijn homosexuele vriendjes buiten in een knalroze auto stonden te wachten en er daarna vrolijk handkusjes uitdelend vandoor gingen”. Waarom wordt dit niet eens gefilmd? Waar zijn de camaraploegen? Waar is de PvdA-burgemeester van Gouda om deze mensen als voorbeeldige burgers te eren? Waar is de Minister van Binnenlandse Zaken, waar is de Minister van Justitie, waar is de Minister van Integratie? Waarom kijken al deze bestuurders niet vaker deze kant op? Het is niet alleen in Gouda en Amsterdam, in heel Nederland nemen de liefdesbetuigingen van deze nieuwe Nederlanders toe. Het zijn al lang geen incidenten meer. Het is een islamitische intifada van vrede en liefde!

Dit kabinet pakt de weinige problemen die ons land resten heel slim aan. Haar oplossing bestaat er ondermeer uit dat het probleem anders genoemd wordt. ‘Vergrijzing’ heet dan voortaan ‘verzilvering’. Probleem weg. Fantastisch!

Voorzitter, het gaat werkelijk fantastisch. Hier in Den Haag. Hier in dit gebouw, in de straten, de wijken, de dorpen en de steden van Nederland. Daar groeit de hunkering naar meer van dit soort beleid. Laten we dus vooral zo doorgaan. Laten we samen strijden voor de zege van de islam en het socialisme!

Daar staat de Partij voor de Vrijheid dus voor. Geliefd in dit gebouw, gecomplimenteerd door de staatsomroep, gewaardeerd door de linkse subsidieh…ontvangers, verguisd en vervloekt door de rechtse extremisten, racisten en fascisten.

Voorzitter, ik ben poepietrots op de elite in vak K. Petje af voor de ploeg van JP Superstar!”


Dan schrikt Balkenende wakker en ziet.... de blonde Satan achter het spreekgestoelte plaatsnemen: „......Mevrouw de Voorzitter, we spreken vandaag over de begroting, over de Miljoenennota 2009, een flut-begroting van het slechtste kabinet ooit.....“

'Rivieren van Bloed'

BREKEBEEN - 21 SEPTEMBER 2008

De berucht-beroemde „Rivieren van Bloed“ toespraak werd door de Britse parlementariër Enoch Powell gehouden in Birmingham op 20 April 1968. Hij voorspelde dat de grootschalige immigratie uiteindelijk in een ramp voor het land zou eindigen.
Powell wordt door vele journalisten, commentatoren en politici als 'extreem rechts, 'proto-fascistisch' of 'racistisch' gebrandmerkt. Dezen werden door Powell collectief aangeduid als de ‘babbelende klasse’.
In een tv-uitzending met de titel „de ‘berechting’ van Enoch Powell“, 30 jaar na de toespraak en twee maanden na zijn dood, stemde 64% van het publiek in de studio tegen de stelling dat hij een racist was. In augustus 2002 eindigde Powell als nummer 55 in de lijst van "100 Grootste Britten aller tijden".

NB!
Het gaat hier om een door mij volledig in het Nederlands vertaalde toespraak. Bij twijfel over de juiste interpretatie van de tekst kan men altijd nog de Engelse versie (via deze link) raadplegen.


„Rivieren van Bloed“

door Enoch Powell
Birmingham, 20 April 1968


„De belangrijkste opdracht voor een staatsman is om op te treden tegen vermijdbare kwaden. Terwijl men dit probeert stuit men op obstakels die diep geworteld zijn in de menselijke natuur.
Eén zo’n obstakel is dat zulke vermijdbare kwaden niet aan te tonen zijn totdat ze beginnen op te treden: In elk beginstadium is er dan ruimte voor twijfel en twist of deze kwaden nou reëel of slechts verbeelding zijn. Om dezelfde reden trekken deze kwaden weinig aandacht in vergelijking met de bestaande problemen, die allemaal onbetwistbaar en urgent zijn. Dit verklaart de enorme verleiding waaraan alle politici blootstaan om zich op het heden te concentreren ten koste van de toekomst.
Boven alles zijn mensen er op ingesteld juist het voorspellen van de problemen als probleemveroorzakend waar te nemen, of zelfs als door de verkondiger gewenste problemen. Met andere woorden: Men gaat er van uit dat zolang mensen er maar niet over praten, dat het probleem dan waarschijnlijk ook niet zal gaan optreden. Misschien gaat deze gewoonte terug op het primitieve geloof dat het woord en het ding, de naam en het object, identiek aan elkaar zijn.
In ieder geval is de discussie over ernstige maar vermijdbare toekomstige problemen de meest onpopulaire, maar ook de meest noodzakelijke taak van de politicus. Diegenen die deze taak uit de weg gaan verdienen de vervloekingen, en dat zullen er niet weinig zijn, door hun opvolgers in de toekomst.“

„Een paar weken geleden raakte ik in gesprek met een kiezer, een gewone man van middelbare leeftijd die werkt in de industrie.
Na een paar zinnen over het weer zei hij plotseling: „Als ik het geld had om te gaan zou ik niet in dit land blijven.“ Ik maakte een afkeurende opmerking dat deze regering er niet eeuwig zou zitten, maar die opmerking negeerde hij. „Ik heb drie kinderen, alle hebben hun school afgerond en twee van hen zijn nu getrouwd en hebben een gezin. Ik zal niet tevreden zijn totdat zij allen naar overzee verhuisd zijn. In dit land zal in 15 tot 20 jaar de zwarte man de scepter zwaaien over de witte.“

„Ik kan nu al het koor van verafschuwing horen. Waarom durf ik zoiets vreselijks te zeggen? Waarom durf ik het aan onrust te stoken en gevoelens op te wakkeren door mijn woorden te herhalen? Het antwoord is dat ik niet het recht heb dit niet te doen. Kijk, hier hebben we een fatsoenlijke normale Engelse vent die op klaarlichte dag in mijn eigen stad tegen me zegt, tegen zijn eigen parlementslid, dat voor zijn kinderen zijn land het niet waard zal zijn om in te leven.
Ik heb simpelweg niet het recht om hierover mijn schouders op te halen en aan iets anders te denken. Wat hij zegt, is wat duizenden, honderduizenden zeggen en denken, niet in heel Groot-Britannië, maar juist in die gebieden die momenteel de transformatie ondergaan die zijn gelijke niet kent in duizend jaar Engelse geschiedenis.“

„In 15 tot 20 jaar, bij de huidige trend, zullen er in dit land drie-en-een-half miljoen Commonwealth-immigranten en hun nakomelingen zijn. Dat is niet mijn schatting. Dat is de officiële schatting die door de woordvoerder van de “Registrar General’s office” aan het parlement is doorgegeven.
Er bestaat geen officiële schatting voor het jaar 2000, maar het zal om vijf tot zeven miljoen mensen gaan, ongeveer één tiende van de bevolking, vergelijkbaar met het inwoneraantal van de agglomeratie Londen. Natuurlijk zal er geen sprake zijn van een gelijkmatige spreiding van Margate tot Aberystwyth, van Penzance tot Aberdeen. Hele gebieden, steden en delen van steden, verspreid over heel Engeland, zullen getalsmatig worden gedomineerd door populaties van immigranten en hun nakomelingen.“

„In de loop van de tijd zal het aandeel van nakomelingen van immigranten in de totale bevolking snel stijgen. Al in 1985 zullen de hier in het land geboren nakomelingen de meerderheid vormen. Het is deze constatering die het extreem noodzakelijk maakt dat er nu maatregelen genomen worden. Het soort van maatregelen die voor politici de moeilijkste zijn, maatregelen die nu moeilijk door te zetten zijn omdat de kwaden die ermee verhinderd of geminimaliseerd worden meerdere regeringsperioden in de toekomst liggen.“

„De vanzelfsprekende rationele vraag die als eerste opkomt als een land geconfronteerd word met zulke vooruitzichten is: Hoe kunnen wij de omvang van het probleem reduceren als we ervan uitgaan dat het probleem niet in zijn geheel voorkomen kan worden? Kunnen we het probleem beperkt houden? We moeten daarbij in gedachten houden dat getallen essentieel zijn. De consequenties van een nieuwe groep mensen in een land hangen voor dat land sterk af van het aantal: Met andere woorden of het bijvoorbeeld om 1 procent of om 10 procent van de bevolking gaat.
De antwoorden op deze simpele rationele vraag zijn net zo simpel en rationeel: Door compleet of bijna geheel te stoppen met verdere immigratie, en een maximum aan remigratie te bevorderen. Beide antwoorden maken deel uit van de officiële standpunten van de conservatieve partij.“

„Het is bijna niet te geloven dat er momenteel 20 tot 30 jeugdige immigranten per week van overzee in Wolverhampton aankomen. Dat betekent dan 15 tot 20 extra gezinnen over zo’n twintig jaar.
„Goden die mensen willen vernietigen, zullen deze mensen eerst gek maken.“ Wij moeten wel gek zijn, letterlijk gek zijn, dat wij als land jaarlijks 50000 afhankelijke mensen binnenlaten. Mensen die voor het overgrote deel zullen bijdragen aan de groei van de allochtone populatie. Het is net alsof we een land zien dat druk bezig is zijn eigen begravenis te organiseren. We zijn zelfs zo gek dat we ongetrouwde mensen laten immigreren om hier te trouwen met mensen die ze van te voren nog nooit in hun leven hebben gezien.“

„Laten we niet aannemen dat de stroom van afhankelijken automatisch zal afnemen. In tegendeel, er is voldoende potentieel voor een immigratiestroom vanaf 25000 mensen per jaar tot in het oneindige. En dan heb ik het nog niets eens gehad over de illegale instroom. Onder deze omstandigheden is het tot verwaarloosbare proporties terugbrengen van de instroom het enige wat zal helpen. De daartoe benodigde wettelijke en administratieve maatregelen zouden onmiddelijk moeten worden genomen.“

„Ik wil hier de woorden „voor kolonisatie“ benadrukken. Deze woorden hebben namelijk niets te maken met de binnenkomst van Commonwealth-burgers om hier te studeren of om beroepservaring op te doen. Neem bijvoorbeeld de dokters die hier ervaring komen opdoen in ziekenhuizen, waarvan hun geboortelanden vervolgens profiteren. Dit zijn geen immigranten en zij zullen het ook nooit zijn.“

„Laat ik het over remigratie hebben. Als alle immigratie morgen zou stoppen zou de groei van de allochtonen substantieel worden gereduceerd. Maar de uiteindelijke grootte die deze groep mensen zou bereiken, betekent nog steeds dat het gevaar voor het land onveranderd groot zal blijven. Dit kan alleen nog maar worden aangepakt, omdat een aanzienlijk deel van het totaal, personen zijn die in de afgelopen tien jaar zijn binnengekomen.
Vandaar dat het aanmoedigen van remigratie, het tweede element van de politiek van de Conservatieve Partij, nu zeer urgent is. Niemand kan inschatten hoe groot het aantal mensen zal zijn dat met behulp van overvloedige ondersteuning zou kiezen voor terugkeer naar hun geboorteland, of naar landen waar hun inzet en vaardigheden hard nodig zijn.
Niemand weet hoe dit zal uitpakken, omdat men zoiets nog nooit heeft uitgeprobeerd. Ik kan alleen maar zeggen dat, zelfs nu, immigranten uit mijn eigen kiesdistrict van tijd tot tijd naar mij toe komen en me vragen of ik ze kan helpen om terug te keren. Als een remigratiepolitiek wordt opgepakt en doorgezet met de vastbeslotenheid die deze ernstige situatie van ons verlangt zou de daaruit resulterende uitstroom de vooruitzichten in positive zin kunnen veranderen.“

„Het derde element van de politiek van de conservatieve partij is dat allen die in dit land verblijven voor de wet gelijk moeten zijn, en dat er geen sprake mag zijn van discriminatie of een gemaakt onderscheid door de autoriteiten. Om met Mr. Heath te spreken: Wij hebben geen „eersteklas“ en geen „tweedeklas“ burgers. Dit betekent dus dat de immigranten en hun nakomelingen niet in een speciale of gepriviligeerde klasse geheven moeten worden. Dit betekent ook dat de burger niet zijn recht moet worden ontnomen om in het kader van zijn privé-aangelegenheden onderscheid te maken tussen de ene medeburger en de andere.“

„Er wordt een zeer vulgaire misvatting van de realiteit gevierd door diegenen die op luidruchtige wijze wetgeving eisen tegen dat wat zij als „discriminatie“ betitelen, onafhankelijk of zij nu gezaghebbende schrijvers zijn van die kranten die in de jaren dertig jarenlang probeerden het land te verblinden voor het toen opkomende gevaar, of aartsbisschoppen die het goed gaat in hun paleizen met hun pijama’s veilig opgetrokken tot over hun oren en ogen. Zij zitten precies 180 graden fout. De discriminatie en de buitensluiting, het gevoel van onrust en van bitterheid, komt niet voort uit de populatie van immigranten, maar vanuit diegenen in wier midden zij zijn beland. Dit is precies waarom het in kracht zetten van wetgeving tegen zulke discriminatie het effect kan hebben van een brandende lucifer op buskruit. Het aardigste wat men kan zeggen over mensen die dit voorstellen en ondersteunen is dat ze niet weten wat ze doen.“

„Niets is meer misleidend dan de vergelijking tussen de immigrant uit de Commenwealth en de Amerikaanse zwarte. De zwarte bevolking van de Verenigde Staten, die al bestond voordat het land één staat werd, begon daar letterlijk als slaven en deze mensen kregen later slechts geleidelijk de rechten van burgers, een proces dat nog steeds niet volledig is voltooid. De immigrant uit de Commonwealth-landen kwam naar Groot-Brittanië als een volwaardig burger, naar een land dat geen discriminatie kende tussen burgers, en deze immigrant kreeg onmiddelijk alle rechten, van het stemrecht tot de gratis behandeling in de gezondheidszorg.
De tegenslagen die de immigranten tegenkwamen werden niet door wetten, door de regels of door de autoriteiten veroorzaakt, maar door persoonlijke omstandigheden en incidenten die er altijd al voor hebben gezorgd dat het geluk en de juiste ervaringen aan de één, maar niet aan de ander voorbij gaan.“

Maar terwijl de immigranten de privileges en mogelijkheden in dit land graag oppikten was de uitwerking van deze immigranten op de bestaande bevolking heel anders. Om redenen die de bevolking niet begreep, op grond van beslissingen waarover zij nooit waren geraadpleegd, werden zij tot vreemdelingen in eigen land gemaakt. Zij maakten mee dat hun vrouwen geen plaats meer konden krijgen in geboorteklinieken, hun kinderen geen plaats meer konden krijgen in scholen, dat hun buurten zo veranderden dat zij deze op een gegeven moment niet meer herkenden, en hun plannen en vooruitzichten teniet gedaan zagen. Op hun werk merkten zij dat hun werkgevers aarzelden om dezelfde standaards betreffende discipline en competenties te verlangen van de immigranten-werknemers.
En naarmate de tijd verstreek kwamen er meer en meer stemmen die zeiden dat zij niet langer de gewilden waren. En nu leren ze dat er een éénrichtingsprivilege ingesteld wordt door het parlement, een (anti-discriminatie)wet die de ontevreden vreemdeling, die de provocateurs onder hen de macht geeft burgers in het openbaar aan de schandpaal te nagelen op grond van privé-aangelegenheden.“

„In de vele honderden brieven die ik ontving sinds de laatste keer dat ik over dit thema sprak, twee of drie maanden geleden, dook een fenomeen op dat grotendeels nieuw, en wat mij betreft onheilspellend is: Elk parlemenstlid is eraan gewend om anonieme post te ontvangen. Maar wat mij verbaasde en alarmeerde was het hoge percentage aan blijkbaar normale, verstandige mensen die mij rationele en vaak intelligente brieven schreven, maar het blijkbaar toch nodig vonden hun adresgegevens weg te laten. Dit omdat het in hun ogen gevaarlijk is zich te associëren met een parlementslid met wiens geuitte meningen zij het eens zijn. Deze mensen handelden zo, uit angst voor straffen of vermaningen als de inhoud van hun brief zou uitlekken. Het gevoel een vervolgde minderheid te zijn groeit onder de Britse bevolking in die gebieden van het land die betroffen zijn. Diegenen die niet de nodige ervaringen hebben ondergaan kunnen zich dit maar moeilijk voorstellen.“

„Ik laat nu één van die honderden mensen aan het woord: Acht jaar geleden werd er in een respectabele straat in Wolverhampton een huis verkocht aan een zwarte man. Nu leeft daar slechts één oude witte gepensioneerde vrouw. Dit is haar verhaal. Zij verloor haar man en beide zonen in de Tweede Wereldoorlog. Ze besloot daarop haar huis met zeven kamers te verhuren. Ze werkte hard, betaalde de hypotheek af en begon te sparen voor de oude dag. Toen begonnen de immigranten naar Wolverhampton te komen. Met groeiende angst zag zij dat het ene na het andere huis overgenomen werd. De rustige straat veranderde voor haar in een luidruchtige verwarrende omgeving. Met spijt zag ze haar witte huurders vertrekken.
De dag nadat de laatste oorspronkelijke huurder vertrokken was werd ze om zeven uur s’morgens gewekt door immigranten die van haar telefoon gebruik wilden maken om hun werkgever te bellen. Ze weigerde, zoals ze elke vreemdeling zou weigeren op dat uur van de dag. Ze werd uitgescholden en vreesde dat ze zou zijn aangevallen als er geen ketting op haar deur had gezeten. Immigrantenfamilies hebben geprobeerd om kamers te huren in haar huis maar ze heeft dit steeds geweigerd. En dus raakte ze door haar gespaarde geld heen en bleef er bijna niets over om van te leven. Toen ze iemand vertelde dat ze haar kamers niet verhuurde omdat alleen zwarte mensen geïnteresseerd waren kreeg ze te horen dat „rassenvooroordelen je in dit land niet verder helpen.“
Haar telefoon werd haar enige contact met de buitenwereld. Haar familie betaalde de rekening en hielp haar verder zoveel mogelijk. Immigranten boden aan haar huis te kopen, tegen een prijs die de nieuwe bewoner via de opgestreken huur binnen enkele maanden weer terugverdiend zou hebben. Ze wordt bang om naar buiten te gaan. Ze vind excrementen in haar brievenbus. Als ze naar de winkels gaat wordt ze gevolgd door grijnzende kinderen. Deze spreken geen Engels maar één woord kennen ze: „Racist“ zingen ze. Als de nieuwe „Rassenrelatiewet“ er in het parlement door komt is deze vrouw ervan overtuigd dat ze de gevangenis in moet. Ziet ze dat verkeerd? Ik begin me dat af te vragen.“

„Het andere gevaarlijke waanidee, waaraan diegenen lijden die opzettelijk of om andere redenen blind zijn voor de realiteit, is verpakt in het woord „integratie“. Geïntegreerd te zijn in een populatie betekent ononderscheidbaar te zijn van de anderen om allerlei praktische redenen. Nu zijn er natuurlijk altijd uiterlijke verschillen, zoals huidskleur, die integratie kunnen bemoeilijken. Maar deze verschillen maken integratie niet onmogelijk. Er zijn onder de immigranten vele duizenden wiens wens en doel het is om te integreren, en al hun aandacht en inspanningen zijn daarop gericht. Maar om nu te denken dat deze wens zou gaan leven in een grote en groeiende meerderheid van immigranten en hun nakomelingen is een belachelijke en gevaarlijke misvatting.“

„We staan hier op de rand van een verandering. Formeel gezien is het te danken aan bepaalde omstandigheden dat het idee van integratie niet is doorgedrongen tot de meerderheid van de immigranten: zij kwamen nooit op dit idee of waren er niet ontvankelijk voor, en hun grote aantallen en de lokale hoge concentraties zorgden ervoor dat er helemaal geen druk kon ontstaan om te integreren. Een druk die wel aanwezig is zolang er sprake is van een kleine minderheid.“

„Nu zien we dat er krachten groeien die ageren tegen integratie. We zien gevestigde belangen die de raciale en religieuze verschillen verdedigen en verscherpen. We zien krachten die uitzicht hebben op de uitoefening van echte dominantie over mede-immigranten en uiteindelijk over de gehele bevolking. De wolk, niet groter dan de hand van een man die zo snel de hemel overdekken kan, is recentelijk gezien in Wolverhampton en vertoont trekken die duiden op een snelle verbreiding.“

„De woorden die ik nu op het punt sta te gaan gebruiken, exact dezelfde woorden die in de lokale pers van 17 februari verschenen, komen niet van mij, maar van een Labour-parlementslid, die minister is in de huidige regering:
De campagne gevoerd door de Sikhs voor het behoud van bepaalde in Groot-Brittanië ongewenste gebruiken is betreurenswaardig. Werkende in dit land, vooral in overheidsdiensten, zouden zij bereid moeten zijn om de werkregels te respecteren. Het claimen van speciale rechten (of moet ik hier zeggen: rituelen?) in de gemeenschap leidt tot een gevaarlijke fragmentatie in de samenleving. Een dergelijke gemeenschapvorm is als een open wond; door welke groep zij ook gepraktiseerd wordt, zij dient sterk veroordeeld te worden.
Ik prijs John Stonehouse voor zijn vermogen dit in te zien, en zijn moed om het te zeggen.“

„De nu voorgestelde Wet voor Rassenrelaties zal de gevaarlijke en polariserende elementen alleen maar voeden en dus laten floreren. Hier zien we legale middelen die immigrantengemeenschappen kunnen gebruiken om zich te organiseren, om campagnes te voeren en om te ageren tegen hun medeburgers. Legale wapens dus, geleverd door de onwetenden en de slecht-geïnformeerden, die de immigranten mogelijkheden bieden de rest te intimideren en te domineren. Vooruitkijkend word ik vervuld van een voorgevoel: zoals de Romeinen indertijd zie ik ‚de rivier Tiber schuimen met veel bloed’.“

„Het tragische en moeilijk aan te pakken fenomeen dat wij vervuld van afschuw ontwaren aan de andere kant van de Atlantische oceaan, hoewel het daar is verwoven met de geschiedenis en het bestaan van de Staten, komt nu op ons af. Vanwege onze gemaakte keuzes, door een gebrek aan aandacht. Getalsmatig zal het Amerikaanse proporties gaan bereiken lang voor het einde van de eeuw.
Alleen resolute en onmiddelijke actie kan het fenomeen nu nog afwenden. Of de publieke wil voorhanden zal zijn om actie te eisen en te verkrijgen weet ik niet. Het enige dat ik weet is dat toekijken en niets zeggen een grote vorm van verraad zou zijn.“

Leestip: "grote angst onder britten voor rassenrellen"

Wat Afshin Ellian verzwijgt

BREKEBEEN - 13 SEPTEMBER 2008

Afshin Ellian is een scherpe analyticus die veel weet en ziet en meestal harde conclusies durft te trekken. Maar als het gaat over zijn geboorteland Iran heeft de goede man daar soms, heel begrijpelijk natuurlijk, moeite mee. Dan vervalt ook hij in naïef wensdenken.

Op zijn weblog somt Ellian op vrijdag 12 september de gevaren op die verbonden zijn aan een aanval van Israël op Iran. Het is dan inderdaad te verwachten dat Iran op drie fronten zal terugslaan: Via de Hezbollah in Libanon, via de Gazastrook en vanuit Iran zelf. Geen prettige gedachte. Ben ik het geheel mee eens.

Maar wat Ellian ons willens en wetens verzwijgt, of misschien wel door zijn emotionele verbondenheid met de onschuldige bevolking van Iran over het hoofd ziet, is dat een aanval op Iran voor Israël juist nu gunstig is, en wel om een aantal redenen:


Israël zal onvoorwaardelijke steun krijgen van de VS.

Een aanval op Iran zal de VS ertoe dwingen onvoorwaardelijk voor Israël te kiezen. Een voorproefje daarvan kregen we al toen de VS achter Georgië gingen staan, nota bene nadat Saakasjvili en zijn regering zelf besloten tot de aanval over te gaan. Tegenover Rusland kan de VS het zich nu niet veroorloven militaire steun te verlenen aan Georgië. Openlijke en grootschalige militaire steun verlenen aan Israël zal echter geen probleem zijn, zeker niet als het om Iran gaat, een land dat tot de ‚as van het kwaad’ zou behoren. Het is voor de VS onvoorstelbaar dat Israël een oorlog tegen Iran verliest. Ellian weet dat of zou dat eigenlijk moeten weten.


Met een aanval op Iran dwingt Israël Barack Obama om onvoorwaardelijk voor Israel te kiezen.

Stel Israël bombardeert binnenkort de nucleaire installaties van Iran en dit land slaat terug. Hoe zal Obama reageren? „Eigen schuld dikke bult Israël! Zoek het maar uit“? Nee, want dan kan Obama het presidentschap wel op zijn buik schrijven. Want McCain zal zich wel achter Israël scharen en daar stevige electorale munt uit slaan. Israël, de einige democratie in het Midden-Oosten aan zijn lot overlaten juist op het moment dat je met veel pijn en moeite een nieuwe democratie probeert te vestigen in Irak? Ondenkbaar en niet te verdedigen tegenover de kiezer! Obama en de democraten zullen hun steun moeten betuigen aan Israël, en Obama zal daar, mocht hij president worden, tijdens zijn regeerperiode niet meer onderuit kunnen komen.
Israël wantrouwt Obama. Door nog voor de verkiezingen aan te vallen, nu Bush nog president is en steun (ook al is het met tegenzin) dus gegarandeerd is, kan Israël de verkiezingen ten gunste van McCain beïnvloeden. Zo krijgt Israël dan de Amerikaanse president die het het liefste heeft.


Iran weet dat de VS Israël militair niet zullen laten vallen en zullen daarom vooral via Hezbollah terugslaan.

Een grootschalige oorlog vanaf Iraans grondgebied is dan ook niet te verwachten. Dat moet dan over en/of via Irak gebeuren en daar zit.... precies: de VS! De VS zullen het niet kunnen tolereren Iraanse gevechtsvliegtuigen over Irak te laten vliegen. Andersom kunnen de VS het niet maken Israëlische F16’s te gaan afschieten boven Irak. Een Iraans antwoord zal daarom vooral via Hezbollah komen en daar weet Israël, zoals de geschiedenis ons leert, wel raad mee.


Het is twijfelachtig of een Israëlische aanval tot verdere ontwrichting van de regio zal leiden.

De oorlog in Afghanistan zou tot een ontwrichting leiden, de oorlog in Irak zou tot een ontwrichting leiden. Maar over welke vorm van ontwrichting hebben we het eigenlijk? Het heeft in ieder geval niet tot de val van welke dictatuur dan ook buiten deze landen geleid. De dictaturen in het Midden-Oosten zijn gigantisch resistent gebleken. Als Ellian het over een humanitaire ontwrichting heeft, laat hij dan het beestje gewoon bij zijn naam noemen: Dan hebben we het over nóg een humanitaire catastrofe. Daar heeft Ellian het echter niet over. Misschien omdat hij die helemaal niet verwacht?


Ontkent Israël een aanval dan heeft Iran een probleem.

Als een dief in de nacht vernietigde Israël de nucleaire ambities van Syrië. Het duurde lang voordat Israël indirect en onofficieel toegaf de aanval te hebben uitgevoerd. Dezelfde of een vergelijkbare strategie kan Israël op Iran gaan toepassen: Alles achteraf ontkennen. Vernietigt lsraël één belangrijke nucleaire installatie om tijd te winnen kan het beweren dat er in Iran een atoomongeval moet hebben plaatsgevonden en dat men deze uit schaamte voor het eigen onvermogen als vijandelijk aanval op lsraël probeert af te schuiven. En bewijs dan maar eens dat het anders liep!


Emotioneel.

Het is opvallend dat Afshin Ellian juist nu met deze emotionele, ogenschijnlijk goed doordachte oproep komt. Juist vanwege de timing en zijn hoge intelligentie bekroop mij het onaangename gevoel dat Ellian selectief met zijn kennis en inschattingsvermogen omging toen hij zijn column schreef. Daar is dan vanuit mijn optiek maar één remedie tegen: Tegengas geven en dat opschrijven wat Ellian om welke reden dan ook eventjes ‚vergeten’ was.

Hoe emotioneel de kwestie is voor Ellian blijkt wel uit de laatste twee alinea’s van zijn opiniestuk:

„Met enorme pijn in mijn hart schrijf ik deze teksten over Iran. Een oorlog tegen het regime van Teheran, dus niet tegen de bevolking van Iran, zal hoe dan ook tot verdere ontwrichting van de regio leiden.“
„Het Iraanse volk heeft de afgelopen decennia veel geleden onder de ayatollahs. De bevolking verdient geen oorlog maar een 'regime change'. Hiervoor moet het Westen plannen bedenken. Oorlog moet het laatste redmiddel zijn.“

Ellian gaat uit van een „oorlog tegen het regime, dus niet tegen de bevolking“, om een paar zinnen daarna te schrijven „De bevolking verdient geen oorlog“. Hoe moet ik dit begrijpen? Het Iraanse volk verdient dus geen oorlog tegen zijn regime? Merkwaardig, ook omdat verwacht mag worden dat Israel zich in een oorlog met Iran uitsluitend zal richten op militaire doelen en dus niet op de burgerbevolking. De hoogmoderne maar beperkte militaire capaciteit van Israël laat ook helemaal geen grootschalige conventionele oorlog tegen de Iraanse burgerbevolking toe.

En dan komt Ellian jammer genoeg met het bekende westerse dogma dat het Westen „plannen bedenken“ moet voor een ‚regime change’. Alsof dit ooit geholpen heeft. Landen als de VS proberen met allerlei plannen al vele jaren ‚regime changes’ in het Midden-Oosten te bewerkstelligen. Zonder resultaat. Hier maakt Ellian een cruciale denkfout door er blindelings van uit te gaan dat je met diplomatie en sancties een dictatoriaal regime weg kunt krijgen in het Midden-Oosten. Dat is naïef wensdenken. Noem mij maar één regime op Ellian waarbij dat gelukt is......

Ellian schreef niet al te lang geleden een veel scherper stuk waar hij een harde conclusie aan verbond: „Israël heeft recht om Iran preventief aan te vallen.“
Hij schreef toen onderaan dat stuk: „De internationaalrechtelijke traditie biedt daarom de Israeliërs de mogelijkheid om zich, zelfs preventief, tegen een reële genocidale aanval te verdedigen. Wie een andere oplossing heeft, moet het zeggen.“

En nu komt Ellian zelf met de meest naieve oplossing die je maar kunt bedenken, en waarvan hij diep in zijn hart eigenlijk wel weet dat die niet zal werken. Ellian is bang, bang voor vele onschuldige slachtoffers die kunnen gaan vallen. Begrijpelijk. Maar hoe bang Israël eigenlijk moet zijn voor Iran weet hij ook, dat legde hij namelijk zelf heel goed uit. En hoeveel slachtoffers moet Israël dan wel niet vrezen? Leg je beide columns van Ellian naast elkaar dan kun je niet anders tot de conclusie komen dat Ellian eigenlijk heel precies weet wat Israël moet doen. En dat is aanvallen, op een door Israël zelf bepaald gunstig moment. Ja, en toen Ellian zich realiseerde dat zo’n aanval ook wel eens heel binnenkort zou kunnen plaatsvinden raakte hij in paniek.


Met overigens alle respect en bewondering voor Afshin Ellian.

Brekebeen

Zwitserland gaat volgend jaar per referendum stemmen over een landelijk minarettenverbod

BREKEBEEN - 08 JULI 2008

Het blijkbaar overtuigende argument van de initiatiefnemers voor dit referendum is dat een minaret niet meer dan een religieus-politiek machtssymbool is, een verbod erop de vrije geloofsbelijdenis op geen enkele wijze belemmert, en de bouw ervan daarom dus wel degelijk verboden kan worden. Veel burgers lieten zich hierdoor (mede) overtuigen en zetten hun handtekening. Het vereiste aantal handtekeningen is inmiddels binnen en werd vandaag in Bern officieel overhandigd.

Een minarettenverbod zal automatisch in de grondwet verankerd worden

In totaal konden vandaag 114.895 verzamelde handtekeningen (minimaal 100.000 zijn vereist) ingeleverd worden, ruim voor de deadline van 1 November. Een groot succes voor de initianten. De regering heeft intussen bij monde van minister Couchepin (binnenlandse zaken) laten weten tegen een minarettenverbod te zijn en zal de burger adviseren om tegen te stemmen.
Stemt de meerderheid van het volk volgend jaar voor het minarettenverbod betekend dat automatisch dat het verbod in de grondwet moet worden verankerd: „Der Bau von Minaretten ist verboten.“. De regering kan in principe nog wel proberen het referendum vooraf, en ook achteraf tot „in strijd met de grondwet“ of internationale afspraken te verklaren. Eén van de leden van de huidige ministerploeg, mevrouw Widmer-Schlumpf (justitie en politie), heeft al bij voorbaat verklaard hierop tegen te zijn. Haar motto is: “In dubio pro populo” („bij twijfel voor het volk“). Het kan volgens haar niet de bedoeling zijn dat referenda zoals deze ("Initiative") vooraf door (mogelijk politiek gekleurde) expertencommisies beoordeeld worden.


De geslaagde argumentatie van het initiatiefcomité voor het minarettenverbod   

„De minaret heeft in de moslimwereld niets van doen met geloofsinhoud. In de moslimwereld hebben ook lang niet alle moskeeën een minaret. Het bouwwerk heeft zowel een functie als signaaltoren vóór de gelovigen maar ook als wachttoren over de gelovigen. Voor menigeen is het bouwwerk ook een teken van overwinning. De minaret drukt een religieus-politieke aanspraak op macht uit, in de trant van “Hier zijn wij en van hier zullen wij niet wijken."
De minaret dient een machtsaanspraak die tolerantie principieel niet erkent, die de wereld van gelovigen (moslims) en niet-gelovigen (alle anderen) scheidt. Een minaret is dus een machtssymbool en heeft niets met vrijheid van religie te maken.
De Zwitserse grondwet garandeert de geloofsvrijheid (Artikel 15). ( .... ) Deze garantie dient op geen enkele wijze te worden bestreden.
De grondwet verplicht het land en de kantons echter ook de religieuze vrede in het land te hoeden (Artikel 72). Zij is dus tegelijkertijd de hoeder van religieuze tolerantie: Niemand kan zich beroepen op geloofsvrijheid om daarmee de grondrechten van anderen te bestrijden of in te perken, of zich zelfs de in Zwitserland geldende wetgeving te onttrekken.
De religieuze intolerantie en machtsaanspraak die met een minaret tot uitdrukking wordt gebracht geniet daarom geen grondwetteljke bescherming. Integendeel: Deze afwijzing van de tolerantie bedreigt de religieuze vrede die de regering en de kantons dienen te beschermen, omdat zij daartoe vanuit de grondwet de opdracht toe hebben gekregen.“
( Vertaald uit het Duits. Voor de volledige Duitstalige tekst klik hier (klik onder  "Flugblatt" voor de pdf: "Das Minarett und seine Bedeutung". ) 
 

Het mogelijke stemgedrag van de Zwitsers is nog niet onderzocht

Maar er wordt al wel stemming tegen het referendum gemaakt. Er zijn zelfs journalisten die er bij voorbaat volledig van overtuigd zijn dat het referendum voor ongeldig verklaard dient te worden. Deze mensen menen dat de regering desnoods maar bepaalde definities uit bepaalde wet(ten) creatief moet gaan interpreteren om het referendum bij voorbaat te kunnen verbieden! De huidige Minister-President en grote fan van de multiculturele samenleving, Michelle Calmy-Rey noemde het referendum al „gevaarlijk“  ( „Minarett-Initiative ist Gefährlich“ ). Waarbij zij zelf overigens met populistische uitspraken kwam die men vanuit een ander perspektief ook heel goed als opruiend of gevaarlijk zou kunnen bestempelen. Zoals: „...en plotseling storten wij ons (geven wij af, maken deze zwart) op een minderheid...“ (een nog milde(!) vertaling van: „...und plötzlich gehen wir auf eine Minderheit los...“).
De rechts-conservatieve SVP („Schweizerische Volkspartei“, nog steeds de grootste partij van dit land) is voorstander van het referendum. SVP-parlementariër Ulrich Schlüer (zie onderaan artikel) verwoordde de waarschijnlijk dieper liggende beweegreden van velen om voor een minarettenverbod te gaan stemmen: „Als wij onze christelijk-avondlandse cultuur willen versterken en de religieuze vrede willen veiligstellen, moeten wij de uitbreiding van de islam afremmen. Een minarettenverbod is onvermijdelijk.” (Vertaling van: „Wenn wir unsere christlich-abendländische Kultur stärken und den religiösen Frieden sichern wollen, müssen wir die Ausbreitung des Islam bremsen. Ein Verbot von Minaretten ist unumgänglich.“).

Nu het referendum er zal gaan komen is het wachten op de eerste representatieve peiling onder de kiezers.      

Ahmed Marcouch is een rasechte moslimfundamentalist

BREKEBEEN - 10 JUNI 2008

Zoals ook Ephimenco in zijn column op de website van Trouw concludeert, het alleen nalaat Marcouch ook gewoon keihard als de fundamentalist te bestempelen die hij is. Dat Marcouch een fundamentalist is komt voor de naïeve linksmens als een verrassing. Binnen de PvdA wisten ze dit echter al lang, iets wat bijvoorbeeld Eddy Terstall toegeeft op de website van de PvdA Amsterdam. En Marcouch is niet de enige fundamentalist binnen de PvdA. Clyde Moerlie (ook PvdA) kent er nog veel meer. In deze partij wemelt het ogenschijnlijk van de fundamentalisten die werken aan de ontmanteling van onze democratie.

Bijna geen enkele moslim kan zich onttrekken aan de heilige opdracht een jihad te voeren voor de islam. Te groot is de angst voor Allah en de hel na de dood. De zogenaamd "gematigde" moslim bedrijft daarom een geweldloze vorm van de jihad ("soft jihad", "sluipende jihad"). Het einddoel blijft dezelfde nachtmerrie voor het vrije westen. Alleen de weg erheen is "aangenamer".


Waarom gematigde moslims nog lang geen verlichte moslims zijn.

Allah, de koran en de profeet. Voor de moslims zijn dit DE drie allerheiligste symbolen die de niet- en andersgelovigen maar beter niet in een niet-respectvolle context kunnen plaatsen. Ik betitel ze dan ook als de heilige drie-eenheid van de islam. In principe bemoei ik me niet met deze drie symbolen omdat ik iedereen zijn zwaktes gun, en dit toch wel de drie grootste islamitische zwaktes zijn, volgens mijn ongelovige hondenprincipes. Maar als het over de andere symbolen binnen de islam gaat, haal ik als het moet toch efkes de verbale botte bijl tevoorschijn.

De islam kent een heleboel ietsiepietsie minder heilige symbolen zoals de moskee, mekka, het hoofdschaamlapje, iMamma’s en grootmoe(f)ders, en last but not least: de jihad.

De jihad betekent voor de geweldloze moslim onder andere de innerlijke mentale strijd. Oftewel, het streven naar innerlijke perfectie (volgens vastgelegde islamitische normen natuurlijk) en het daaruit volgende gedrag. Ook het streven naar de islamisering van je leefomgeving behoort tot de jihad. Kijk je naar de moslims in de westerse wereld dan zie je dat ze bijna allemaal op de één of andere manier bezig zijn met de jihad. Geweldadig of geweldloos, hard of soft, openlijk of achter de schermen. Logisch, want de jihad is één van de belangrijkste opdrachten die de moslim meekrijgt uit de koran, en als je tijdens het aardse bestaan hieraan voldoende tijd en energie besteed hoef je niet meer zo bang te zijn dat Allah je na je dood de hel in smijt. Angst voor de toorn van Allah na de dood is de belangrijkste drijfveer voor het slaafse volgen van de weg van de jihad.

De islamitische symbolen hebben zo veel macht over de moslims dat kritiek hierop onmogelijk is. Immers door kritiek op een symbool te leveren stel je inpliciet de waarde van het betreffende symbool ter discussie. Maar omdat deze symbolen onaantastbaar zijn verklaard kan dit niet. Ook hier regeert de angst voor Allah. En ook al weet je als PvdA een moslim in je politieke partij in te kapselen dan ontneem je haar of hem daarmee nog lang niet de angst voor de eeuwige hel. Moslims kunnen zich vaak bij beste wille niet onttrekken aan de macht van de islamitische symbolen. Ook de PvdA-moslims niet.

Een verlichte moslim staat wel kritisch tegenover de islamitische symbolen en kent deze geen allesoverheersende macht toe. Islamitische symbolen hebben in feite weinig tot geen macht over verlichte moslims. Verlichte moslims vinden religie vooral een privezaak en voeren geen jihad voor de islam. Gematigde moslims doen dit vaak wel. Gematigde moslims zijn dus niet per definitie verlichte moslims.

Dat betekent dat met het begrip "gematigd" alleen nog maar het geweldloze karakter van de betreffende moslims beschreven kan worden. Helaas associëren veel mensen "gematigd" automatisch met "verlicht". Dat is dus echt niet zo. Dat kan ik in dit artikel met als voorbeeld Ahmed Marcouch makkelijk onderbouwen.


Ook Marcouch is een uiterst ijverige dienaar van Allah.

Ik moet altijd even lachen als zogenaamd gematigde moslims, zoals die gekoesterd worden door vooral de PvdA en Groenlinks, laten zien hoe enorm zij gebukt gaan onder het juk van de islamitische symbolen. Zo liet Marcouch (PvdA) recentelijk overduidelijk zien dat ook hij onder zijn facade van gematigdheid een slaaf van zijn religie, en dus in feite een moslimfundamentalist is.

Dit is dus een facet van Marcouch’s jihad: Zijn macht inzetten om via de socialisten het onderwijs te islamiseren. Dat hij juist op openbare scholen religie wil, laat zien dat hij de scheiding van Kerk en Staat absoluut ondergeschikt maakt aan zijn religieuze slaafsheid. Daarmee is Marcouch in feite (allang) niet meer draagbaar voor een seculiere PvdA. Maar ja, de PvdA is op dit punt, zoals bekend, hopeloos verdeeld. De naam seculier verdient de PvdA allang niet meer.

De PvdA wil maar niet inzien dat alleen verlichte moslims, dwz moslims die zich volledig hebben losgeweekt (losgerukt) van de jihad, het daadwerkelijk verdienen als gematigd betiteld te worden. Deze redenering volgend blijken overigens ook een flink aantal christenen slinkse fundies. De verlichte gelovigen waar de PvdA en andere partijen eigenlijk op zouden moeten bouwen, zijn die gelovigen die niet actief missioneren, die niet (stiekum) bezig zijn voor hun geloof een voet tussen de deur te krijgen. Eén van de weinige echte verlichte moslims in de PvdA-gelederen, Jami, werd er merkwaardig genoeg uiteindelijk uitgeknikkerd. Marcouch, die wel een jihad voert, wordt daarintegen nog steeds op handen gedragen. Een knettergekke situatie. Marcouch is een rasechte moslimfundamentalist.


Ook Marcouch vecht tegen de verderfelijke westerse symbolen

Behalve dat de niet-verlichte moslims zich gesteund wanen door een waarlijk "mentaal pantser" aan heilige symbolen, voeren zij strijd tegen de symbolen van de verderfelijke westerse wereld. Denk maar aan die groepen Marrokanen die met hun jihad strijd voeren tegen de verderfelijke westerse symbolen „Zandvoort“ en „de Wallen“. Voor Marcouch is de „scheiding tussen Kerk en Staat“ (in het onderwijs) zo’n symbool waar je tegen moet vechten. Vanuit het perspectief van de jihad bekeken: de scheiding tussen Kerk en Staat is een verdediginglinie tegen de islam (een „mentaal pantser“ van het vrije westen tegen de islam) die geslecht dient te worden. Ook dat geeft aan dat Marcouch een echte moslimfundamentalist is. Zou hij namelijk een verlicht moslim zijn, dan had hij dit soort fratsen wel achterwege gelaten. Marcouch valt dus genadeloos door de mand.


Ook de onderstaande ontboezeming (zie de reactie: zondag 8 juni '08 - 11:50) van insider Eddy Terstall (PvdA) over Marcouch op de website van de PvdA Amsterdam bewijst dat Marcouch inderdaad een fundamentalist is!

citaten:

“Met een groot aantal dingen wat betreft scheiding kerk en staat ben ik het niet eens met Marcouch.“
„Ik heb met Ahmed stevige en open gesprekken hier over. We zijn het over veel dingen niet ens. Hij is de man van Tariq Ramadan ik die van Scheffer. (maar hij wonderlijkerwijs weer oook van Scheffer)
Ahmed is een dierbare vriend. Hoewel we op punten van seculariteit elkaars tegenpolen zijn.
Ahmed zal geen sta-in-de-weg zijn bij de invoering van elementen van de Sharia. Maar als er in zo'n fictieve toekomst ooit iemand ongelovigen zou vervolgen heeft hij er wel drie op zolder. "
“Ahmed is overigens geen heimelijke conservatief. Hij heeft nadrukkelijk gezegd geen liberaal te zijn en zijn voorkeuren nooit verborgen gehouden. Het is out in the open.”
eddy terstall

Het zoveelste bewijs dat Achmed Marcouch een moslimfundamentalist is, die zelfs nog door de kritische PvdAer Terstall gesteund wordt. Wedden Eddy, dat als in NL de sharia wordt ingevoerd, dat er dan op Achmed's zolder opeens geen plaats meer voor je is?! En zeg nou zelf Eddy: in een geislamiseerde samenleving gaat het er echt niet "gematigd" aan toe. Noem maar één islamitische samenleving op deze aardkloot die vergeleken met Nederland gematigd is. Marcouch weet dondersgoed dat hij strijdt voor een wat heel minder gematigde Nederlandse samenleving. Hem "gematigd" noemen is ook alleen al daarom volkomen van de pot gerukt. En dan noem jij Eddy hem een dierbare vriend....... een vriend die staat voor een samenleving die het jou als ongelovige moeilijk gaat maken. Dat klinkt zoals: "Hé Eddy, ik werk eraan jouw vrijheid te verkloten en als me dat lukt dan mag jij als troost bij mij op zolder komen wonen." Tsjonge da's nog eens een echte vriend Eddy!


Er zitten meer, veeel meer moslimfundamentalisten in de PvdA.

En dan nu als uitsmijter een klinkende bijdrage aan een column van Marcel Duyvestein door Clyde Moerlie (PvdA-deelraadslid in Slotervaart), die een verassend hard oordeel (lees ook hieronder) velt over de PvdA-moslimpolitici die kritiek uiten op kunst. Hij geeft hiermee aan dat PvdA-sters zoals Zouhair Banouche en Yman Mahrach allesbehalve verlicht (en dus fundamentalistisch) zijn.
Maar ook Clyde kan het zich, net als Terstall, blijkbaar niet veroorloven de beestjes bij hun naam te noemen (heeft waarschijnlijk ook veel "vrienden" waar hij rekening mee moet houden):

het citaat van Clyde Moerlie:
„De politici uit religieuze hoek gedragen zich steeds vaker als gevangenbewaarders die kunstenaars bespieden. Hun doel is de kunstenaar al hun vrijheid af te nemen en te behandelen als gevangenen. Deze politici kleineren de mens door de vrijheid van meningsuiting en de onafhankelijke beschouwing van dingen door kunstenaars ter discussie te stellen. Door kritiek te leveren op de kunsten is hun ontmaskering dan ook een feit. Dit illustreert dat ze feitelijk niet thuishoren in een verlichte samenleving waar gelovigen en niet gelovigen op basis van gelijkwaardigheid met elkaar leven.“ (einde citaat)

Misschien moet Hirsch Ballin dit citaat ook eens lezen. (Of hij leert er wat van, of hij seint het OM in.)

Dus ben ik een racist, een onderbuikstaarder, een xenofoob of erger, omdat ik hier Marcouch het predikaat geef wat hij volledig verdient? Laaaamenielache! Elke moslim die mij niet als ongelovige hond ziet, mij niet de dood en/of de hel toewenst, die niet meent types als mij te moeten bestrijden (op welke manier dan ook), die er daadwerkelijk niet (nooit!) aan werkt zijn leefomgeving op welke wijze dan ook te islamiseren, is wat mij betreft van harte welkom in Europa en Nederland. Dat zijn namelijk de echte verlichte moslims. En daarvan zijn er helaas heeeeel heeeel erg weinig in Nederland en Europa. Met dank aan oa de PvdA....


Leestip:
De column van Ephimenco